New Updates
Sidebar
Recent posts from different topics.

Bi Doz Benden: Umut Kırıntılarını Çıkarma Zamanı

İlk haftalar yoğunluktan yazamadım. 
Derken üst üste gelen kalp sızlatıcı, umut kırıcı olaylar yazma şevkimi de iyice kırdı. 
Orada bomba patlıyor, şurada bomba yüklü araçlar, evler yakalanıyor, ben de kalkıp şen şakrak site keşiflerimi mi yazacağım? Zorlasam da içimden gelmedi zaten.
Olaylarla ilgili fazla yazmak istemiyorum. Diğer sosyal medya hesaplarımda yeterince paylaştım, paylaşıyorum ister istemez...
İyi ki bu başlığı açmışım da imdadıma yetişti. Çünkü yazmak ve en azında bir kişiye daha bile ulaşabiliyor olduğumu bilmek umudumu yitirmemi sağlıyor.

KENARA KÖŞEYE, BİLEREK BİLMEYEREK SAKLADIĞIMIZ UMUT KIRINTILARINI GÜN YÜZÜNE ÇIKARMANIN TAM ZAMANI!

Aynen öyle! Tam zamanı. Yazıldığı kadar kolay olmadığını biliyorum.
Ama nefes aldığımız sürece umutla, hayalle ve onlar için atılan adımlarla ilerlemeliyiz.
Yapılmaya çalışıldığı gibi, ''Ne yapalım, elden ne gelir, yaşayacağız işte.'' diyerek boyun bükemeyiz.
Olmaz! Çünkü son nefesten sonra ne olduğunu bilmiyoruz.
Mucizelerle dolu hayattan soğuyamayız, pes edemeyiz...

İnadına yaşayacağız, inadına seveceğiz, inadına umut elçisi olup son kırıntıları paylaşacağız.
''Hadi be oradan, Pollyanna'cılık yapma'' diyenlere de selam olsun.
Yapıyorum, yapacağım, itirazı olanı da ikna etmeye çalışacağım. :)

Evet ben de korkuyorum. Hem de çok korkuyorum. Ama en sevdiğim klişelerden birini hatırlatmaya çalışıyorum kendime. 'Korkunun ecele faydası yok.'
Tabi ki kendi çapımızda tedbir alacağız. Bazı yerlerden kaçacağız...
Yine de kaçıp saklanmanın sonu yok. 
Sabah okuduğum, Emre Öncel'in, 'Gerizekalısınız Siz!' yazısı duygularıma çok güzel tercüman oldu. Onun da dediği gibi ''Tedbiri alacak olan biz değiliz, devlet!'' 
Tabi onların da ne yaptığı ortada ya neyse...

Zor günler, hem de çok zor! Artık eylemle, isyanla çözecek aşamayı çoktan geçtik.
Mayınlı bir tarlada yaşam sürmeye çalışıyoruz ne yazık ki. 
Ama bu ülke neleri neleri atlattı, bir şeyler olacak, şu an ne olduğunu bilmiyorum. 
Tek hissettiğim, inanmaya çalıştığım bu.

Cem Yılmaz esprili bir yolla söylüyordu. Ama gerçek bu, 'Sevgi İçimizde!'
Işığımızı önce kendimizden, sonra etrafımızdan esirgeyemeyiz.
Uçak anonslarındaki gibi 'Önce kendine.' Çünkü sen iyi olmazsan, kalıcı iyilik dağıtamazsın.

Benimle birlikte olanlarınız var biliyorum, kırıntılarımızı birleştirerek bir kalkan yaratabiliriz. Mucizelere inanmaktan vazgeçmeyeceğim...

İnadına sevgiyle...
 


Gönderen KafamBiOnline

Bi Doz Benden: Umut Kırıntılarını Çıkarma Zamanı